الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : محمدرضا عطائى )
368
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي )
يزيد في ملكك لسألتك الصّبر عليه و احببت ان يكون ذلك لك و لكنّ سلطانك اللّهمّ اعظم و ملكك ادوم من ان تزيد فيه طاعة المطيعين او تنقص منه معصية المذنبين فارحمني يا ارحم الرّاحمين و تجاوز عنّي يا ذا الجلال و الاكرام و تب عليّ انّك انت التّوّاب الرّحيم . » « 1 » « خداوندا تو مرا با اندامى سالم آفريدى و از كودكى به مرحلهء رشد رساندى و به قدر كافى روزى دادى ، خدايا من در آيات كتاب آسمانيت آنچه را كه بر بندگانت بشارت دادهاى پيدا كردم كه فرمودهاى : « اى بندگان من كه به نفس خود ستم كردهايد و از راه اطاعت من منحرف شدهايد و راه اسراف پيش گرفتهايد ، از رحمت خدا نااميد نباشيد كه خداوند همهء گناهان را مىآمرزد . » خداوندا تو بر تمام گناهان گذشتهء من آگاهى و از خود من به آنها داناترى پس واى به رسوايى من از آنچه كه در نامهء عملم ضبط شده است ، پس اگر موفقيّت و موقعيت آرزومندى من به عفو تو نبود عفوى كه شامل حال تمام موجودات است ، خودم را به دست خويش هلاك كرده بودم ، و اگر كسى قدرت فرار از حكومت پروردگارش را داشت من از هر كس به فرار سزاوارتر بودم در صورتى كه هيچ چيز در آسمان و زمين بر تو پوشيده نيست و همه چيز را در نزد خويش حاضر دارى و براى جزا دادن همهء خلايق علم تو كافى است و براى محاسبه به تمام اعمال بندگان آگاهى . ( 1 ) خداوندا اگر من به واسطهء شرمندگيم از تو فرار كنم ، تو مرا مىجويى و به هر جا فرار كنم تو مرا مىيابى ، پس من همواره با خضوع و خشوع و خوارى صورت بر خاك نهادهام اگر مرا عذاب كنى خود را سزاوار مىبينم كه دربارهء من به عدالت رفتار كردهاى و اگر هم مرا ببخشى و عفو
--> ( 1 ) صحيفهء سجّاديه : دعاى پنجاهم .